Başlıksız

Hayat bazen çetrefilli, zor, karmaşık ama en çok da yalnız. Bir şekilde yuvarlanıp gidiyorken, gücün hayatta durmaya yetiyorken ne ala. Ama bi yıkıldın mı, bitti işin. Hele de FMF hastası olup kolayca toparlanamıyorsan yandın. FMF bu günden sonra çok fazla duyacağınız bir sözcük. Bir hastalık, ilaçları düzgün kullanırsanız böbreginizi kollarsiniz. Ama ah o ataklar, tam…

Masallarla yol acık…

Judith egitimlerine katılanlara hep sorar ” Niçin burdasınız ? “diye. Cevabım hiç değișmedi. ” Hayatin içindeki masalları fark edebilmek. ” Gercekten bir masaldan bașka bir șey değil yașadığımız. An içinde varız ve bir anda yok olabiliriz. Koskoca evrende, bir sürü galaksi içinde en miniciğinden zerrecik halinde bir yıldız tozuyuz. Bogazici Üniversitesi’ nde bir fizik profösörü…

Günler hızla geçerken

İLK SERAMİK MANDALAM Nasıl geçiyor zaman anlamakta zorlanıyorum. Hep bi koşuşturma, bazen durma, harala gürele yılı yarıladık, Ramazan bitti , bayram geldi. Proje hayatıma girdiğinden beri bir amaç uğruna, hedefe doğru yürümenin ne olduğunu hatırladım. bu arada Adalet için yürüyenlere de tam destek. Yürüme hali ve eylemde bulunmak ölümden sonraki gerçeklerden. Eylemsizlik, atalet kadar insanı…

İzmir’ den…

Evet itiraf ediyorum, yıllardır İzmir’ e gelip İzmir’ i bilmemek gibi bi özrüm var. Bildiğim yer kayinvalidemin evi ki orayı da her seferinde zor buluyorum. Bir İzmir haritası ve her geldiğimde İzmir keşif günü ekliyecegim. Bu gelişte Allah’tan Günce Anaokulu masal için davet etmişti de İzmir sokaklarında kaybolmayı ve dolaşmayı becerebildim. Başlangıç için çok güzel…

Hayat güzelsin…

Ben bunu hep yapıyorum. Ne zaman yanıma kağıt kalem almıyorum, yazasım geliyor. O kadar uzun zaman oldu ki sana içimi dökmeyeli gazoz saati… Çok ihmal ettim seni ve aslında içimi. Uzuuun bir yaz, yaz kılıklı bir sonbaharda devam ediyor hayat. Evet nefes alıp verdiğimiz sürece hayatta olmak ve ne yaşarsak yaşıyalım hayat güzel. Yaşarsak var…

Örümceksiz kapılar zamanı…

Gazoz saati yine yollarda. Köyüme, baba evine dönüş zamanı. Kırmızı lastik papuçlarım beni özlemiş. Evimizin kapısı örümcek tutmuş. Yuh dedim Arzu yuh. Her seferinde giderken gelicem en kısa zamanda deyip, kilit örümcek ağı tutana kadar gitmediğin için sana yuh… Kapalı kapılar ardında, sessiz sedasız duran ev nasıl bu kadar kirlenebiliyor bi anlasam. Suyu kesmişler, yan…

Portakal çiçeği kokusu

Nisan’ da Adana soğuğu diye bir şey varmış, en başta onu öğrendim. Son iki senedir, minimum bagaj ile gezmeye çalışıyorum. Giderken oluyor da dönerken sığamıyorum bir türlü. Neyse gelelim Adana’ ya. Portakal çiçekleri açtığında her yer bu kokuyla dolar diye anlatırdı yıllar önce üniversite arkadaşım Ayşe. Hep merak eder dururdum. Altı yıl önce kafaya koymuştum…

Masal Bayramı

Hayatıma masal gireli değil, Judith gireli beş yıldan fazla oluyor. Masal hep vardı, iyi ki vardı.  Olmasaydı bu gün ben bu kadar mutlu, meşgul ve keyifli olmazdım. Aynı Alis gibi Masal deliğinden düştüğünden beri her şey gerçekten daha renkli, daha bereketli ve keyifli. Beyaz tavşan gibi zaman mı beni kovalıyor, ben mi zamanın peşindeyim bilemiyorum….

Kuzguncuk ve yazı

Lise arkadaşım, üniversite arkadaşım, kurs ve yazı arkadaşım derken küçük bir grupla beş aydır, değişik mekanlarda yazı çalışıyoruz biz. Yiyor, içiyor, geziyor ve yazıyoruz. Kar demeden kış demeden Bursa’ dan Çekmeköyden, uzak yakın demeden buluşuyoruz. Mayıs’ ta Bursa’ ya gideceğiz mesela. Yazdıkça yüreğimizin sesini birlikte duyuyor, birbirimizi daha iyi tanıyor, yılların ardındaki dostluğu perçinleyip başka…

Ya da biz masal olduk…

Dün günlerden yine masaldı. Masal Nine sonunda mekanını buldu. Hobiit House Balat, yıllardır benimde düşüm olan, ütopyalara inanan iki gencin hayata geçirdiği Yeryüzü Çocukları İyilik Evi.   Mülksüz iki genç Sinem ve Murat öyle bir inanılmazı başarmışlar ki… Gitmelisiniz ve görmelisiniz, sakıneli boş gitmeyin ve mutlaka kuzinenin başında kahvaltı edin. Minicik bir yer, her taraf…

Bu gün günlerden masal

Geçen Perşembe Kalev( Kadıköy Anadolu Lisesi)vakfının ilkokulunda masal anlatmıştım. Ve öncesinde öğrencilerden içlerine bir mektup koyarak DervişBaba’ daki çocuklara hediye edilmek üzere kitap getirmelerini istemiştim. Umduğumdan çok kitap ve mektup geldi. Çocuklara hiç tanımadığınız arkadaşlara hediye vermek nasıl bir duygu diye sorduğumda; heyacanlı, maceralı ve çok keyifli olduğunu söylediler. Öyle güzel mektuplar yazmışlardı ki. Okurken…

Çok ihmal ettim, biliyorum…

Kendi defterimi kendim yaptım. Bir defter manyağı olarak artık sadece kendi ürettiğim defteri kullanacağım. Ha sipariş verirsiniz, fiyatta anlaşırız size özel defterler de üretirim, belli mi olur. Baya bi beklersiniz, zira bu günlerde zamanı yakalıyamıyorum. Başlanmış işler toparlanırsa, neden Olmasın??? Yetemiyorum zamana, biraz kış uykusu modu, biraz masal işleri, biraz gezme derken, gerçekten hafta nasıl…