Eller gider uzaya, biz hep yaya…

dsc_0059
Güneşin zaptı yakın

Aklımı kaçırmak üzereyim sanırım. Şu silahlanma olayı beni çok korkutuyor. 15 Temmuz’ da yaşanan vandalizmin silahlı hazırlığına inanamıyorum. Bu kadar cahilin eline bi de silah vermek ne demek ya hu… Bu ülkede kendimi azınlık hissediyorum. Ermenilere sahip çıkan Türk komşular gibi bize de kapısını açacak, koruyacak olan komşulara da sahip değiliz üstelik. Suriyelilerin hikayesinde ki gibi evimi yakan yandaki komşumdu diyen eğitimli mültecilerden olmaktan korkuyorum.

Dünya kalp naklinde kalbin uyum sağlaması için kök nakli ile uğraşırken biz bunlara inanıyoruz hala.

img_0656

Doktora da gerek yok canım. Hacılar hocalar üfler geçer nasılsa.

Böyle berbat bir haldeyken attım kendimi İstanbul vapurlarına. Karaköy, Kadıköy derken İstanbul’ un tırnak içinde nadide bir yerine masal için gittim. Biraz şaşırdım, daha önce hiç aşina olmadığım, tırnak içinde kendini şanslı zanneden bir azınlığın mekanındaydım. Masal mayası heryere çalışmalı ya düsturum, bakalım burada ne kadar tutacak. Zamanla göreceğiz neler olacak. Yalnız çok güzel bir arkadaşım oldu. Sadece o bile yeter. Kültür ve Sanat için çırpınan Mine çok sevindim seni tanıdığıma. Sizleri güzel yarınlara emanet edemiyor olsak da senin gibi inançlı ve pırıl pırıl kişiler olduğunu bilmek çok güzel.

Yoruldum, üzüldüm ancak bir sürü pencere açıldı önümde. İdil abla’ nın da dediği gibi artık taşın altına elimizi koyma zamanı…

Yolculuğumdan izler…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s