Bu gün günlerden Pazar, beni her yerde güneşe çıkarırlar…

Zaman sen yavaşladıkça genişliyor…
Demiş ya Yeşim puzzle yaparken, burada da hayat puzzle gibi. Her parça birbirini tamamlıyor. burada fındık toplama telaşesi dışında zaman yavaş hem de çok yavaş. Güne erken başlıyorsun, kuş cıvıltıları eşliğinde.
Gün burada keyifle ayıyor. Sonra o kapıdan bu kapıya. Herkes akraba. Orda kahve burda çay. Bekir enişte fena yenildi bu gün ( aman aramızda kalsın ). Kalabalığı gören bahçeden buğulu üzümleri toplayıp getiriyor. Acelemiz yok, hayat tam da olması gerektiği gibi, sakin, derin huzurlu.
Günlerden Pazar olmasının pek bi anlamı yok.
Fındık ıslanmış malesef. O kadar çok yağdı ki yağmur hiç durmadan. Yeniden serdim , güneş kurutur bi çırpıda, sonra çuvalla kaldır…
Bakalım bereketi nerden nasıl olacak, kesinliikle tüccara vermiyeceğim. Zaten fındık az diye tüccar uğramadı bile…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s